|
Harry Vogelaars (1955)
Vormgever, kunstenaar,
meubelontwerper en docent behaalde zijn bevoegdheden en diploma’s aan de
Academie voor
Beeldende Vorming te Tilburg en aan de Pedagogisch Technische Hogeschool
te Eindhoven. Harry heeft al ruim 10 jaar zijn
eigen meubelmakerij “Vogelaars meubelen en meer”, waar meubelen op maat
gemaakt worden. Daarnaast is hij al meer dan
vijfentwintig jaar docent. Sinds dit jaar bij het Hout- en
Meubileringcollege maar de meeste jaren was hij als docent verbonden
aan het Markiezaat College te Bergen op Zoom.
De meubels, die hij in nauw overleg met de klant maakt, kenmerken zich
door hun harmonie in maatvoering/verhoudingen,
gebruik van de beste kwaliteit hout (alle houtsoorten zijn mogelijk) en
perfecte afwerking tot in detail. Niet onbelangrijk is, dat
meubels van Vogelaars niet alleen mooi, maar ook zeer
gebruiksvriendelijk zijn.
Naast maatwerk maakt Harry Vogelaars veel vrij werk. Hierin kan hij
experimenteren met vorm, materiaal, maar ook met nieuwe
ideeën; altijd op zoek naar verandering en ontwikkeling! De zoektocht is
de basis van waaruit hij werkt en waardoor steeds
nieuw werk ontstaat.
Het werk is dus nooit af, maar “under construction”. In goed Nederlands
gezegd is hij er steeds mee bezig.
In het werk dat bij galerie COSC te zien zal zijn, worden de grenzen
opgezocht. Wanneer wordt een meubel een object d’art?
Kan het allebei zijn?
Er staan o.a. kasten die zijn samengesteld uit kartonnen dozen, recht
van de supermarkt. Het levert een goed bruikbare kast op
met genoeg ruimte om spullen in op te bergen, maar zeker ook een mooi
plastiek, een mooi beeld zogezegd. Het materiaal, de gebruikte kartonnen
dozen, relativeert. Het meubel is niet bedoeld om alleen maar mooi te
zijn en ermee te pronken, maar ook
om het te gebruiken.
Een ander speciaal ontwerp is de kapstok. Het idee is terug te voeren op
de spijker die in de muur geslagen wordt en waaraan je je jas kunt
ophangen. In dit geval een houten balk, die naar eigen wensen kan worden
aangepast; het staat de gebruiker vrij om “uit eigen spijkerdoos” haken
en schroeven erbij te slaan op plaatsen waar dat nodig is.
Een tentoonstelling waarbij niet alles benoemt hoeft te worden en
meubeldesign enigszins gerelativeerd wordt. |